പരിഭാഷ അദ്ധ്യായം ന്നാസിആത്ത് - തായ്‌ലൻഡ് വിവർത്തനം - വിദ്യാർത്ഥികളുടെ സംഘം - ഖുർആൻ വിജ്ഞാനകോശം

An-Nāzi‘āt

ആയത്ത്: 1

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا

ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮฺ) ผู้ฉุดกระชาก (วิญญาณของผู้ปฏิเสธศรัทธา) อย่างแรง

ആയത്ത്: 2

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا

ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮฺ) ผู้ชัก (วิญญาณของผู้ศรัทธา) อย่างแผ่วเบา

ആയത്ത്: 3

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا

ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮฺ) ที่แหวกว่ายในท้องนภากาศ

ആയത്ത്: 4

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا

แล้วพวกเขา (มลาอิกะฮฺ) ผู้รีบรุดหน้าไปอย่างว่องไว

ആയത്ത്: 5

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا

แล้วพวกเขา (มลาอิกะฮฺ) ผู้บริหารกิจการ

ആയത്ത്: 6

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ

วันซึ่งการเป่าสังข์ครั้งแรกทำให้สั่นสะเทือน

ആയത്ത്: 7

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ

การเป่าสังข์ครั้งสองจะติดตามมา

ആയത്ത്: 8

قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ

ในวันนั้นดวงจิตทั้งหลายจะตระหนก

ആയത്ത്: 9

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ

สายตาของพวกเขาจะละห้อย

ആയത്ത്: 10

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ

พวกเขาจะกล่าวว่า พวกเราจะถูกให้กลับไปอยู่ในสภาพเดิมอีกกระนั้นหรือ

ആയത്ത്: 11

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ

เมื่อเราได้กลายเป็นกระดูกที่ผุแล้วกระนั้นหรือ

ആയത്ത്: 12

قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ

พวกเขากล่าวว่า ถ้าเป็นเช่นนั้นก็เป็นการกลับไปที่ขาดทุน

ആയത്ത്: 13

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ

ความจริงมันเป็นเพียงเสียงก้อนครั้งเดียวเท่านั้น

ആയത്ത്: 14

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ

แล้วเมื่อนั้นพวกเขาก็จะออกมายังที่ราบโล่ง

ആയത്ത്: 15

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ

เรื่องราวของมูซาได้มาถึงเจ้าแล้วมิใช่หรือ

ആയത്ത്: 16

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى

ขณะที่พระเจ้าของเขาทรงเรียกเขาที่หว่างหุบเขาฏุวาอันบริสุทธิ์

ആയത്ത്: 17

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ

เจ้าจงไปหาฟิรเอานฺ เพราะเขาละเมิดฝ่าฝืน

ആയത്ത്: 18

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ

แล้วจงกล่าวว่า ท่านประสงค์จะซักฟอกไหม

ആയത്ത്: 19

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ

และจะให้ฉันนำท่านไปสู่พระเจ้าของท่านไหม เพื่อท่านจะได้ยำเกรง

ആയത്ത്: 20

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ

แล้วมูซาก็แสดงให้เขาเห็นสัญญาณอันยิ่งใหญ่

ആയത്ത്: 21

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

แต่เขาได้ปฏิเสธและดื้อรั้น

ആയത്ത്: 22

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ

แล้วเขาก็ผินหลังกลับหนีออกไปอย่างเร็ว

ആയത്ത്: 23

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

แล้วเขาก็ได้เรียกชุมนุม แล้วประกาศออกไป

ആയത്ത്: 24

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ

แล้วกล่าวว่า ฉันคือพระเจ้าสูงสุดของพวกท่าน

ആയത്ത്: 25

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ

ดังนั้นอัลลอฮ์จึงคร่าเขาเป็นการลงโทษที่เป็นแบบอย่างทั้งในปรโลกและในโลกนี้

ആയത്ത്: 26

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ

แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นข้อเตือนใจสำหรับผู้ยำเกรงของอัลลอฮ์

ആയത്ത്: 27

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا

พวกเจ้าลำบากยิ่งในการสร้างกระนั้นหรือ หรือว่าชั้นฟ้าที่พระองค์ทรงสร้างมัน

ആയത്ത്: 28

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا

พระองค์ทรงยกให้มันสูงขึ้นแล้วทรง ทำให้มันสมบูรณ์

ആയത്ത്: 29

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا

และทรงทำให้กลางคืนของมันมืดทึบ และทรงทำให้ความสว่างของมันออกมา

ആയത്ത്: 30

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ

และหลังจากนั้นทรงทำให้แผ่นดินเป็นพื้นราบเรียบ

ആയത്ത്: 31

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا

ทรงให้ออกมาจากแผ่นดินเป็นน้ำของมัน และทุ่งหญ้าของมัน

ആയത്ത്: 32

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا

ส่วนเทือกเขานั้นทรงทำให้มันมั่นคง

ആയത്ത്: 33

مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

ทั้งหมดนี้เป็นปัจจัยยังชีพสำหรับพวกเจ้า และสำหรับปศุสัตว์ของพวกเจ้า

ആയത്ത്: 34

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ

ดังนั้นเมื่อความหายนะอันใหญ่หลวงได้เกิดขึ้น

ആയത്ത്: 35

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ

เป็นวันที่มนุษย์จะนึกถึงสิ่งที่เขาได้ขวนขวายไว้

ആയത്ത്: 36

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

และนรกหรือเปลวไฟจะถูกเผยให้แก่ผู้ที่มองมัน

ആയത്ത്: 37

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ

ส่วนผู้ที่ละเมิดฝ่าฝืนนั้น

ആയത്ത്: 38

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا

และเขาได้เลือกเอาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้

ആയത്ത്: 39

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ

ดังนั้นนรกหรือเปลวไฟคือที่พำนักของเขา

ആയത്ത്: 40

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ

และส่วนผู้ที่หวาดหวั่นต่อการยืนเบื้องหน้าพระเจ้าของเขา และได้หน่วงเหนี่ยวจิตใจจากกิเลสต่ำ

ആയത്ത്: 41

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ

ดังนั้นสวนสวรรค์ก็จะเป็นที่พำนักของเขา

ആയത്ത്: 42

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا

พวกเขาจะถามเจ้าถึงยามอวสาน (วันกิยามะฮฺ) ว่า เมื่อใดเล่ามันจะเกิดขึ้น

ആയത്ത്: 43

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ

ด้วยเหตุอันใดเจ้าจึงชอบกล่าวถึงมันนัก

ആയത്ത്: 44

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ

ยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือวาระสุดท้ายของมัน

ആയത്ത്: 45

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا

ความจริงเจ้าเป็นแต่เพียงผู้ตักเตือนแก่คนที่หวาดหวั่นมัน (วันกิยามะฮฺ) เท่านั้น

ആയത്ത്: 46

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا

วันที่พวกเขาจะเห็นมัน (วันกิยามะฮฺ) ประหนึ่งว่าพวกเขามิได้พำนักอยู่โลกนี้เว้นแต่เพียงชั่วครู่หนึ่งของยามเย็นและยามเช้าของมันเท่านั้น