Mɑɑnɑ-rãmbã lebgre Sʋʋrɑ An-naziʿaat - Sẽn lebg ne Taɩland goamã - Zama sẽn yi Taɩland karen-biisẽ wã - Alkʋrãan wagellã Ãnsɩklopedi

An-Nāzi‘āt

Aayare: 1

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا

ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮฺ) ผู้ฉุดกระชาก (วิญญาณของผู้ปฏิเสธศรัทธา) อย่างแรง

Aayare: 2

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا

ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮฺ) ผู้ชัก (วิญญาณของผู้ศรัทธา) อย่างแผ่วเบา

Aayare: 3

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا

ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮฺ) ที่แหวกว่ายในท้องนภากาศ

Aayare: 4

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا

แล้วพวกเขา (มลาอิกะฮฺ) ผู้รีบรุดหน้าไปอย่างว่องไว

Aayare: 5

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا

แล้วพวกเขา (มลาอิกะฮฺ) ผู้บริหารกิจการ

Aayare: 6

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ

วันซึ่งการเป่าสังข์ครั้งแรกทำให้สั่นสะเทือน

Aayare: 7

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ

การเป่าสังข์ครั้งสองจะติดตามมา

Aayare: 8

قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ

ในวันนั้นดวงจิตทั้งหลายจะตระหนก

Aayare: 9

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ

สายตาของพวกเขาจะละห้อย

Aayare: 10

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ

พวกเขาจะกล่าวว่า พวกเราจะถูกให้กลับไปอยู่ในสภาพเดิมอีกกระนั้นหรือ

Aayare: 11

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ

เมื่อเราได้กลายเป็นกระดูกที่ผุแล้วกระนั้นหรือ

Aayare: 12

قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ

พวกเขากล่าวว่า ถ้าเป็นเช่นนั้นก็เป็นการกลับไปที่ขาดทุน

Aayare: 13

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ

ความจริงมันเป็นเพียงเสียงก้อนครั้งเดียวเท่านั้น

Aayare: 14

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ

แล้วเมื่อนั้นพวกเขาก็จะออกมายังที่ราบโล่ง

Aayare: 15

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ

เรื่องราวของมูซาได้มาถึงเจ้าแล้วมิใช่หรือ

Aayare: 16

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى

ขณะที่พระเจ้าของเขาทรงเรียกเขาที่หว่างหุบเขาฏุวาอันบริสุทธิ์

Aayare: 17

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ

เจ้าจงไปหาฟิรเอานฺ เพราะเขาละเมิดฝ่าฝืน

Aayare: 18

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ

แล้วจงกล่าวว่า ท่านประสงค์จะซักฟอกไหม

Aayare: 19

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ

และจะให้ฉันนำท่านไปสู่พระเจ้าของท่านไหม เพื่อท่านจะได้ยำเกรง

Aayare: 20

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ

แล้วมูซาก็แสดงให้เขาเห็นสัญญาณอันยิ่งใหญ่

Aayare: 21

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ

แต่เขาได้ปฏิเสธและดื้อรั้น

Aayare: 22

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ

แล้วเขาก็ผินหลังกลับหนีออกไปอย่างเร็ว

Aayare: 23

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ

แล้วเขาก็ได้เรียกชุมนุม แล้วประกาศออกไป

Aayare: 24

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ

แล้วกล่าวว่า ฉันคือพระเจ้าสูงสุดของพวกท่าน

Aayare: 25

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ

ดังนั้นอัลลอฮ์จึงคร่าเขาเป็นการลงโทษที่เป็นแบบอย่างทั้งในปรโลกและในโลกนี้

Aayare: 26

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ

แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นข้อเตือนใจสำหรับผู้ยำเกรงของอัลลอฮ์

Aayare: 27

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا

พวกเจ้าลำบากยิ่งในการสร้างกระนั้นหรือ หรือว่าชั้นฟ้าที่พระองค์ทรงสร้างมัน

Aayare: 28

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا

พระองค์ทรงยกให้มันสูงขึ้นแล้วทรง ทำให้มันสมบูรณ์

Aayare: 29

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا

และทรงทำให้กลางคืนของมันมืดทึบ และทรงทำให้ความสว่างของมันออกมา

Aayare: 30

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ

และหลังจากนั้นทรงทำให้แผ่นดินเป็นพื้นราบเรียบ

Aayare: 31

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا

ทรงให้ออกมาจากแผ่นดินเป็นน้ำของมัน และทุ่งหญ้าของมัน

Aayare: 32

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا

ส่วนเทือกเขานั้นทรงทำให้มันมั่นคง

Aayare: 33

مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ

ทั้งหมดนี้เป็นปัจจัยยังชีพสำหรับพวกเจ้า และสำหรับปศุสัตว์ของพวกเจ้า

Aayare: 34

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ

ดังนั้นเมื่อความหายนะอันใหญ่หลวงได้เกิดขึ้น

Aayare: 35

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ

เป็นวันที่มนุษย์จะนึกถึงสิ่งที่เขาได้ขวนขวายไว้

Aayare: 36

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ

และนรกหรือเปลวไฟจะถูกเผยให้แก่ผู้ที่มองมัน

Aayare: 37

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ

ส่วนผู้ที่ละเมิดฝ่าฝืนนั้น

Aayare: 38

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا

และเขาได้เลือกเอาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้

Aayare: 39

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ

ดังนั้นนรกหรือเปลวไฟคือที่พำนักของเขา

Aayare: 40

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ

และส่วนผู้ที่หวาดหวั่นต่อการยืนเบื้องหน้าพระเจ้าของเขา และได้หน่วงเหนี่ยวจิตใจจากกิเลสต่ำ

Aayare: 41

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ

ดังนั้นสวนสวรรค์ก็จะเป็นที่พำนักของเขา

Aayare: 42

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا

พวกเขาจะถามเจ้าถึงยามอวสาน (วันกิยามะฮฺ) ว่า เมื่อใดเล่ามันจะเกิดขึ้น

Aayare: 43

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ

ด้วยเหตุอันใดเจ้าจึงชอบกล่าวถึงมันนัก

Aayare: 44

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ

ยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือวาระสุดท้ายของมัน

Aayare: 45

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا

ความจริงเจ้าเป็นแต่เพียงผู้ตักเตือนแก่คนที่หวาดหวั่นมัน (วันกิยามะฮฺ) เท่านั้น

Aayare: 46

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا

วันที่พวกเขาจะเห็นมัน (วันกิยามะฮฺ) ประหนึ่งว่าพวกเขามิได้พำนักอยู่โลกนี้เว้นแต่เพียงชั่วครู่หนึ่งของยามเย็นและยามเช้าของมันเท่านั้น