Маънолар таржимаси Сура Қиёмат - Тайча таржима - Талаба гуруҳи - Қуръони Карим энциклопедияси.

Al-Qiyāmah

Оят: 1

لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ

ข้าขอสาบานต่อวันกิยามะฮฺ

Оят: 2

وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ

และข้าขอสาบานต่อชีวิตที่ประณามตนเอง

Оят: 3

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ

มนุษย์คิดหรือว่า เราจะไม่รวบรวมกระดูกของเขากระนั้นหรือ

Оят: 4

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ

แน่นอนทีเดียว เราสามารถที่จะทำให้ปลายนิ้วมือของเขาอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์

Оят: 5

بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ

แต่ว่ามนุษย์นั้นประสงค์ที่จะทำความชั่ว

Оят: 6

يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ

เขาถามว่า เมื่อใดเล่าวันแห่งการฟื้นคืนชีพ (จะเกิดขึ้น)

Оят: 7

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ

แต่เมื่อสายตามืดมัว

Оят: 8

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ

และเมื่อดวงจันทร์ถูกบดบังอยู่ในความมืด

Оят: 9

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ

และเมื่อดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ถูกนำมารวมกัน

Оят: 10

يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ

วันนั้นมนุษย์จะกล่าวขึ้นว่าไหนเล่าทางหนี

Оят: 11

كَلَّا لَا وَزَرَ

เปล่าเลย ไม่มีที่พึ่งพิงดอก

Оят: 12

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ

ในวันนั้น ยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือที่พักอันสงบสุข

Оят: 13

يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

วันนั้นมนุษย์จะถูกแจ้งให้ทราบถึงสิ่งที่ได้กระทำไว้ล่วงหน้าและภายหลัง

Оят: 14

بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةٞ

เปล่าเลย มนุษย์นั้นเป็นพยานต่อตัวของเขาเอง

Оят: 15

وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ

ถึงแม้ว่าเขาจะเสนอข้อแก้ตัวของเขาก็ตาม

Оят: 16

لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ

เจ้าอย่ากระดิกลิ้นของเจ้าเนื่องด้วยอัลกุรอานเพื่อเจ้าจะรีบเร่งจดจำ

Оят: 17

إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ

แท้จริง หน้าที่ของเราคือการรวบรวมอัลกุรอาน (ให้อยู่ในทรวงอกของเจ้า) และการอ่านเพื่อให้จดจำ

Оят: 18

فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ

ดังนั้นเมื่อเราอ่านอัลกุรอาน เจ้าก็จงติดตามการอ่านนั้น

Оят: 19

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ

แล้วแท้จริงหน้าที่ของเราคือ การอธิบายอัลกุรอาน

Оят: 20

كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ

เปล่าเลย! แต่ว่าพวกเจ้ารักการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้

Оят: 21

وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ

และพวกเจ้าจะทิ้งปรโลก

Оят: 22

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ

ในวันนั้นหลาย ๆ ใบหน้าจะเบิกบาน

Оят: 23

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ

จ้องมองไปยังพระเจ้าของมัน

Оят: 24

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٞ

และในวันนั้นหลาย ๆ ใบหน้าจะเศร้าสลด

Оят: 25

تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٞ

มันคิดว่าความหายนะอันใหญ่หลวงจะเกิดขึ้นแก่มัน

Оят: 26

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ

เปล่าเลย เมื่อวิญญาณขึ้นมาถึงคอหอย

Оят: 27

وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقٖ

และมีผู้กล่าวว่า ใครเล่าเป็นผู้ทำให้เขาฟื้นขึ้นเหมือนเดิม

Оят: 28

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ

และเขามั่นใจว่า แท้จริงเขาต้องจากไป

Оят: 29

وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ

และขาข้างหนึ่งทับขาอีกข้างหนึ่ง (เพราะความกลัว)

Оят: 30

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ

วันนั้น จะมีการนำพาไปยังพระเจ้าของเจ้า

Оят: 31

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

เพราะว่าเขาไม่เชื่อมั่น และไม่ละหมาด

Оят: 32

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

แต่เขาปฏิเสธและผินหลังกลับ

Оят: 33

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ

แล้วเขาก็เดินอย่างองอาจไปหาพรรคพวกของเขาอย่างหยิ่งยะโส

Оят: 34

أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ

ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด

Оят: 35

ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ

แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด แล้วก็ความวิบัติจงมีแด่เจ้าเถิด

Оят: 36

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى

มนุษย์คิดหรือว่า เขาจะถูกปล่อยไว้โดยไร้จุดหมายกระนั้นหรือ

Оят: 37

أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةٗ مِّن مَّنِيّٖ يُمۡنَىٰ

เขามิได้เป็นน้ำกามหยดหนึ่งจากน้ำอสุจิที่ถูกพุ่งออกมากระนั้นหรือ

Оят: 38

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةٗ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

แล้วเขาได้เป็นก้อนเลือดก้อนหนึ่ง แล้วพระองค์ทรงบังเกิด แล้วก็ทรงทำให้ได้สัดส่วนสมบูรณ์

Оят: 39

فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ

แล้วพระองค์ทรงทำให้เขาเป็นคู่ เป็นเพศชายและเพศหญิง

Оят: 40

أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ

ดังนั้น พระองค์จะไม่สามารถที่จะให้คนตายมีชีวิตขึ้นมาอีกกระนั้นหรือ